Mensen reageren verschillend op deze corona crisis, hoe duid jij deze verschillen?

“Vanuit de fysiologie komt het gedachtegoed van fight, flight or freeze als instinctieve reacties op een gevaar. Het Voice Dialogue model onderscheidt behalve deze oerinstincten nog veel meer instinctieve reacties op crises. Dat kijkt door de bril van subpersoonlijkheden. Nu, in deze coronacrisis,  zijn er zeker bepaalde subpersoonlijkheden die aan de oppervlakte komen.

Zoals díe mensen die willen weten hoe het zit, de Denker. En de Controller, degenen die niets aan het toeval overlaten. Ook zie je in de snelle overschakeling naar online de Pushers actief.
En de Pleaser. Of mensen die het alleen gaan doen. Dat kan ook een subpersoon zijn. Mijn eigen ouders waren bijvoorbeeld niet echt aanwezig vroeger en dus is Onafhankelijkheid een grote energie van mij. De tegenpool daarvan is dan om hulp te vragen. Idealiter kun je vanuit je Bewuste Ego om hulp vragen. Maar meestal resulteert het toch in een te laat bezoek aan de dokter, met een zo grote kwaal dat hij wel die hulp móest vragen.

In de ideale wereld heb je ook contact met de andere kant, met de tegenpolen van die subpersoonlijkheden. Dan kun je als pusher makkelijk overstappen naar een energie van ontspanning. Maar in de huidige realiteit is dat vaak niet het geval. Deze coronacrisis is een soort collectieve crisis waarbij die patronen komen bovendrijven.

De denker die denkt en is daarin creatief. Maar als de oplossing er niet is, dreigen ze in een herhalend piekeren terecht te komen. Ik zie dit soort doorschiet gedrag veel in mijn praktijk. Niet alleen in tijden van coronacrisis. Verschil met andere crises is dat het nu collectief van aard is. Maar de symptomen verschillen niet van gebeurtenissen zoals ernstig ziek worden, of je baan kwijtraken. Zelf heb ik een keer zoiets meegemaakt en ervoer vreemde verschijnselen. Toen had ik zelf die crisis. Mijn reactie was ik moet het zelf oplossen. Alleen. In mijn eentje. De verschijnselen werden steeds erger en toen ben ik wel een dialoog aan gegaan met die kant van mij die alles wil oplossen. Ik heb die kant uitgebreid geïnterviewd.

Leer je andere ikken kennen

Je hebt altijd twee fasen in zo’n situatie. Je interviewt die kant van je; je gaat oplossen. Je gaat de denker leren kennen en uitvogelen hoe hij het aanpakt. Zonder waarde oordeel. Het is de bedoeling dat deze subpersoonlijkheid tot leven komt. Als echt persoon. Onafhankelijk van mij. Dan vraag ik waar zit jij in het lichaam. De denker zit meestal in het hoofd. En ik vraag wat is jouw angst? Meestal antwoorden ze dan dat ze het dan niet weten. Dat betekent dat we een laagje dieper moeten gaan. In dat laagje is er chaos, allerlei gevoelens door elkaar heen die culmineren in een angst dat je bijvoorbeeld je bedrijf niet meer kunt runnen. Nog een laagje verder stuit je wellicht op een angst om mensen teleur te stellen. Mijn bedrijf gaat vast failliet! Daar kom je op een weer onderliggende angst voor armoede. Angst voor verstoting, voor afwijzing. Daar zie je misschien het beeld van een zwerver onder een brug, verlaten door iedereen.

Blijven ademen

De volgende stap is dan om terug te gaan naar de positie van Bewuste Ik en dan jezelf afvragen hoe je kunt zorgen voor die kwetsbaarheid die gedurende het interview naar boven kwam. Vaak gaat het om een ervaring van een jongere versie van jezelf. Hoe kun zorgen voor die emotie, of dat gevoel. En de eerste zorg is: het mogen ervaren van de angst. We mogen dat vaak niet van onszelf. En daarom is het fijn om een (online) gesprek te hebben met iemand die jou de ruimte geeft om te voelen. Het toelaten. Het is daarbij van belang dat je blijft ademen. Daardoor mag de angst er zijn. Je vraagt wat dit deel van jou nodig heeft. Dan krijg je waarschijnlijk antwoorden als ‘ik zou het fijn vinden om een dutje te doen, iemand te bellen, het te kunnen delen met m’n partner’.

De zorgen gaan vaak verder dan het werkelijke probleem. De primaire kant gaat automatisch tekeer, volledig onbewuste. Maar het doel is mensen ervan bewust te maken dat je niet alleen die primaire kant bent; je bent óók de denker en óók je bewuste ik en óók die tegenpool die zegt ‘nu even niet’. Vanuit de middenpositie daarvoor te zorgen en je eigen innerlijke kind te omarmen. En dat geeft rust in het systeem.

Bewustwording is kunnen kiezen uit reacties

Een volgende fase gaat over welke subpersoonlijkheid er tegenover dat denken staat? Want die heeft mogelijk ook iets te bieden. In Voice Dialogue is dat ook letterlijk een andere plek. Dan kun je erachter komen van ‘hé, hier zit ook wel wat’. Dan ga ik weer vragen stellen, hoe ervaar je het in je lichaam? Tegenover denken is het niet-denken. Tegenover actie is het zijn, ‘being’.
Uiteindelijk levert het op dat je repertoire van reacties groter wordt. Je zou zelfs tijd in kunnen delen in subpersoonlijkheden: van 10 tot 12 uur denk ik aan corona en van 12 tot 14 maak ik een wandeling in het bos. Deze crisis vraagt van ons een grotere bewustwording. Van wat we doen. Vaak weten mensen dat niet. En dus is het handig om daar met iemand over te praten.

Wil jij een online coachingsessie aanvragen of meer informatie erover? Kijk hier voor meer info en om te booken.

MENU